Heldur stefnan…
Einhvernvegin svona hljóða ‘kvót’ frá einhverjum Óliver. Ég var göngu upp Laugavegin og las þetta snögglega af auglýsingaskilti fyrir Domo. Fannst þetta eiga vel við mig þessa dagana.
Ég verð að fara taka mig á ef ég þykist ætla að standa mig í þessum bloggheimi. Þið verðið að afsaka. Pían er í 2 vinnum og 21 einingu í skóla, ásamt því að eiga í fullu með sjálfa sig.
Fyrir utan félagsfræði, uppeldisfræði, sálfræði og mörg önnur fræði verkefni þá hefur ýmislegt gengið á. Þar efst á lista má nefna Vaknaðu! tónleikana sem að Forma stendur fyrir. Björk, KK, Esja, Lay Low, Pétur Ben, Wulfgang og Magga Stína, ég held þó alltaf að ég sé að gleyma einhverjum. Síðan verður lesið upp úr dagbókum átröskunar sjúklinga. Eitt sem að ég hefði viljað koma að en er þó voðalega tæpt útaf þéttri dagskrá er að koma ljósi á manneskjur sem að hafa náð bata meðal annars vegna Forma, eins og ég sjálf. Ég vil að fólk geri sér grein fyrir því hversu mikilvægt starf þessar stelpur eru að vinna og allt án launa, þó svo að starfið sem að ég hef unnið fyrir þær er það mest gefandi sem að ég hef nokkurn tímann unnið. Þær eru að taka við einstaklingum sem að geta ekki leitað neitt annað. Eru ekki nógu grannir en án efa jafn veikir og hver annar sem að er með 16 BMI. Landspítalinn einfaldlega hefur ekki nægt pláss, og ég vil taka það fram að ég er ekki að gera lítið úr starfi þeirra þó svo að þar sé margt sem að hægt er að bæta. Ég segi þetta meira í þeim tilgangi að fólk þarf að vekja ríkisstjórnina til umhugsunar um þetta mál. Það vantar meðferðarstofnun, og það strax. Meðferðarstofnun fyrir þessa einstaklinga er jafn mikilvæg og hver önnur meðferðarstofnun fyrir alkahólista eða fíkla. Þetta er lífshættulegur sjúkdómur sem að dregur til dauða og margra annarra fylgikvilla sem að fylgja manni mörg ár eftir á og jafn vel lífslangt.
Þeir sem að þekkja til þessara málefna vita að það er hægt að skrifa bók um þetta. En ég ætla að láta gott heita hér og einfaldlega að biðja ykkur um að sýna þessu málefni stuðning og kaupa miða. Miðaverð er 3.900 kr og fást miðar á midi.is, Skífunni og í BT.
Um helgina var haldið í afmæli til Sunnu sætu þar sem mikið var um gleði. Jafnvel þó svo að ég hafi misst af sörpræsinu mikla þá skildi það eftir sig bros á þessari fallegu stúlku sem að endist allt kvöldið. Takk fyrir mig.
Laugardaginn var það GusGus. Jafnvel þó svo að ég átti frátekna miða fyrir mig og Katrínu þá þurfti ég að bíða í röð í klukkutíma, enda var opnað 40 mínútum eftir að það var sagst ætla opna. Það er eina sem að ég hef út á að setja um þessa tónleika, pínu lásí. Kitty hélt fyrirpartí eins og henni einni er lagið og fengu veigar að njóta sín. Mín fékk sér kannski einum of mikið af gula hlaupinu og lét það til sín segja þegar að ég týndi öllum og var eins og einfari sem að vafraði milli fólk og tók dansspor með ókunnugum sem og kunnugum. Allt við þessa tónleika var æðislegt. GusGus, búningarnir, tónlistin, dansinn, söngurinn, orkan og gleðin. Ó mæææ deeeis. Þetta verður seint toppað, og þá eflaust verður þetta einungis toppað af þessu tríói.
Eftir á var það Kósý, samtal við ókunnuga úti á götu, eftir partí hjá ókunnugum (Takk Gestur, ég man meira að segja nafn hans) og svo te partí hjá Kitty daginn eftir. Alveg fín helgi.
En ég er haldin út, á meðan að það er sól, að hengja upp plaköt fyrir tónleikana! Woop!
Lilja.
X.
